Rynek finansowy zmienia się szybciej, niż wielu się spodziewało. Jeszcze kilka lat temu stablecoiny były niszowym narzędziem w świecie kryptowalut. Dziś stają się jednym z fundamentów globalnych płatności.
Stablecoin to cyfrowa waluta powiązana z tradycyjnym pieniądzem, najczęściej dolarem. Dzięki temu zachowuje stabilną wartość i może być używana do rozliczeń, zwłaszcza międzynarodowych . To właśnie ta funkcja sprawia, że coraz częściej zastępuje wolne i drogie przelewy bankowe.
Skala wzrostu jest ogromna. W 2025 roku globalny wolumen transakcji stablecoinami osiągnął 33 biliony dolarów i był wyższy niż płatności kartami kredytowymi . Co ważne, to nie są prognozy, tylko realne operacje, które już odbywają się na rynku.
Największa zmiana polega jednak na tym, że rynek nie wybrał jednego dominującego aktywa. Instytucje finansowe korzystają równocześnie z różnych stablecoinów, takich jak RLUSD, USDC czy USDT. Wynika to z prostego powodu: różne kraje, partnerzy i przepisy wymagają różnych rozwiązań .
W praktyce oznacza to, że jedna firma może używać innych aktywów w Europie, a innych w Azji czy Ameryce. Stablecoiny stały się więc narzędziem dopasowanym do konkretnego rynku, a nie uniwersalnym rozwiązaniem dla wszystkich.
Do zmian dokładają się regulacje. W Europie wprowadzono przepisy MiCA, które wymagają korzystania z określonych, zgodnych z prawem aktywów. To zmusza instytucje do łączenia stablecoinów i tradycyjnych walut w jednym systemie.
Problem w tym, że tradycyjna bankowość nie była na to przygotowana. Stare systemy rozliczeń powstawały w czasach, gdy istniał tylko jeden rodzaj pieniądza. Dziś muszą obsługiwać wiele jednocześnie, co wymaga zupełnie nowej infrastruktury.
Coraz więcej firm inwestuje więc w rozwiązania, które pozwalają na szybkie przełączanie się między różnymi aktywami. To daje przewagę, bo umożliwia tańsze i szybsze płatności między krajami. Z kolei instytucje, które zwlekają z wdrożeniem takich systemów, ryzykują utratę klientów i pozycji na rynku.
Warto też zauważyć, że stablecoiny są szczególnie popularne w krajach rozwijających się. Tam często zastępują niestabilne waluty lokalne i ułatwiają handel międzynarodowy . Dzięki temu ich rola rośnie nie tylko w finansach instytucjonalnych, ale też w codziennych płatnościach.
Najważniejszy wniosek jest prosty: przyszłość płatności już się dzieje. Nie chodzi o wybór jednego stablecoina, ale o zdolność działania w świecie wielu różnych aktywów jednocześnie.
Polska daleko w tyle
Na tle tych zmian Polska wypada blado. To jeden z nielicznych krajów w Europie, który wciąż pozostaje wyraźnie w tyle pod względem rozwoju infrastruktury związanej z aktywami cyfrowymi. Temat stablecoinów i szerzej cyfrowych finansów praktycznie nie funkcjonuje ani w debacie publicznej, ani w polityce. W efekcie brakuje zarówno konkretnych regulacji, jak i impulsu do rozwoju nowoczesnych rozwiązań płatniczych. Najbliższe lata nie zapowiadają większych zmian, co może dodatkowo pogłębić dystans do bardziej zaawansowanych rynków. Trudno też dziś przewidzieć, czy i kiedy pojawi się stablecoin powiązany z polskim złotym, który mógłby odegrać realną rolę w międzynarodowych rozliczeniach.
