Saylor redefiniuje rolę bitcoina

Michael Saylor, prezes wykonawczy Strategy, przedstawił 15 sierpnia bitcoina jako technologię do przechowywania i przenoszenia wartości. Jego zdaniem kryptowaluta może pełnić funkcję trwałej infrastruktury monetarnej, a nie tylko środka płatniczego, co znajduje odzwierciedlenie w strategii finansowej spółki.

Saylor porównuje bitcoina ze złotem i pieniądzem fiducjarnym. Złoto opiera swoją wartość na fizycznej rzadkości, lecz generuje koszty transportu, ochrony i przechowywania. Pieniądz fiducjarny jest łatwiejszy do przesyłania, ale jego siła nabywcza i dostępność zależą od decyzji rządów, banków centralnych oraz instytucji finansowych. Bitcoin ma natomiast łączyć ograniczoną podaż z możliwością cyfrowego transferu.

Podstawą tej koncepcji jest proof of work. Górnicy wykorzystują moc obliczeniową i energię, aby zatwierdzać bloki, a pozostałe węzły niezależnie sprawdzają wyniki. Zmiana zapisanej historii wymagałaby dużych nakładów, dlatego sieć nie potrzebuje centralnego podmiotu kontrolującego transakcje. Saylor ostrzega jednocześnie, że modyfikacje zasad konsensusu mogłyby wpłynąć na podaż, rozliczenia i motywacje uczestników.

Bezpośrednie posiadanie bitcoina pozwala autoryzować transakcje za pomocą klucza prywatnego, bez udziału banku lub centralnego depozytariusza. Utrata albo ujawnienie klucza może jednak trwale pozbawić właściciela dostępu do środków.

Strategy realizuje tę koncepcję we własnym bilansie. Na 10 sierpnia posiadała 840 447 BTC kupionych za łącznie około 63,36 mld dolarów, średnio po 75 385 dolarów. Ich wartość wynosiła około 54,56 mld dolarów. Spółka wykazywała też 6,75 mld dolarów długu, 15,24 mld dolarów akcji uprzywilejowanych i 4,65 mld dolarów rezerw gotówkowych.

Firma nie traktuje bitcoinów jako nienaruszalnej rezerwy. Od 3 do 9 sierpnia sprzedała 1690 BTC za 108,6 mln dolarów i przeznaczyła środki na odkupienie 1 152 020 akcji STRC. Saylor zakłada, że wokół bazowej warstwy bitcoina mogą powstawać produkty kredytowe, oszczędnościowe i płatnicze. Będą one jednak ponownie wprowadzać ryzyko emitentów, depozytariuszy i kontrahentów.